" عشق کاری کرده که تبریز می سوزد در آه ..."




با منِ بِرنو به دوشِ یاغیِ مشروطه خواه

عشق کاری کرده که تبریز می سوزد در آه

 

بعدها تاریخ می گوید که چشمانت چه کرد؟

با منِ تنها تر از ستارخانِ بی سپاه

 

موی من مانند یال اسب مغرورم سپید

روزگار من شبیه کتری چوپان سیاه

 

هرکسی بعد از تو من را دید گفت از رعد و برق

کُنده ی پیر بلوطی سوخت نه یک مشت کاه

 

کاروانی رد نشد تا یوسفی پیدا شود

یک نفر باید زلیخا را بیاندازد به چاه

 

آدمیزادست و عشق و دل به هر کاری زدن

آدم ست و سیب خوردن آدم  ست و اشتباه

 

سوختم دیدم قدیمی ها چه زیبا گفته اند

"دانه ی فلفل سیاه و خال مهرویان سیاه"

                                                                                    

                                                                                                      " حامد عسگری "



۱ نظر ۶ موافق ۰ مخالف

" دریا..."




 

هر که آید گوید:

گریه کن تسکین است

گریه آرام دل غمگین است

چند سالی است که من میگریم

در پی تسکینم

ولی ای کاش کسی میدانست

چند دریا بین ما فاصله است

من و آرام دل غمگینم...

 

 



 
 

 

۱ نظر ۶ موافق ۰ مخالف

" قضاوت ممنوع ... "



مرا قضاوت نکن رفیق !!!
تو فقط چهره ام را میبینی...




" مهربان باش و قضاوت نکن "

مجلس میهمانی بود:
پیرمرد از جایش برخاست تا به بیرون برود……
اما وقتیکه بلند شد، عصای خویش را برعکس بر زمین نهاد…..
و چون دسته عصا بر زمین بود،تعادل کامل نداشت……
دیگران فکر کردند که او چون پیر شده،دیگر حواس خویش را از دست داده و متوجه نیست که عصایش را بر عکس بر زمین نهاده….
به همین خاطر صاحب خانه با حالتی که خالی از تمسخر نبود به وی گفت:پس چرا عصایت را بر عکس گرفته ای؟؟؟
پیرمرد آرام و متین پاسخ داد: زیرا انتهایش خاکی است نمیخواهم فرش خانه تان خاکی شود….
مواظب قضاوتهایمان باشیم……



۱ نظر ۴ موافق ۰ مخالف

" نان آور کوچک..."


کاش دستانم آن قدر بزرگ بود که می توانستم چرخ و فلک دنیا را به کام تو بچرخانم... "








در چشمهایشان که خیره می شوی
راز تلخی را می بینی
مدتهاست
بار غم را بسته اند..
حسرت بازیهای کودکی
در دلهای کوچک شان
داغ مانده است ..
رویاهای شیرین
در جور روزگار
خاموش وخالی مانده اند..
بست نشین پیاده روها هستند
یا
سرچهارراهها دخیل بسته اند..
واژه اوقات فراغت
شوخی تلخی بیش نیست
شبها خسته بخواب میروند
وقت نمی کنند
رویا ببینند..
شادیهای کودکی را
به گریه های فردایشان
میفروشند..
همیشه
با پاهای کوچک شان
بدنبال آینده میدوند..
کودکان کار را میگویم
آنان
که شاید
توجه ساده ما
روزی فردایشان باشد..
                                                                      
                            

                                                                                       " عبدالله خسروی "




۳ نظر ۶ موافق ۰ مخالف
*********************

هزار جهد بکردم که سر عشق بپوشم
نبود بر سر آتش میسرم که نجوشم

" سعدی "

*********************
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان